Quilting Jeannet

Dit blog gaat over het wel en wee van een plattelandsquiltster. Ik schrijf met enige zelfspot en humor over het "lieve leven met twee horrorknieën op een minilandgoed aan Zee, de rust en de ruimte die daar (nog) heerst, over het ambachtelijke leven, lekker eten, breien, spinnen ( op een wieletje) huisje, boompje, beestje fietstochtjes en mijn heerlijke gezinnetje met twee mannen, maar vooral over quilten en het perfecte van het imperfecte, het Wabi Sabi gevoel, geniet mee als je zin hebt!De lettertjes hier zijn bijna niet te lezen, met dank aan BLOGGER :(

maandag 19 september 2016

Leven op het platteland

Dit keer weer eens een echt onvervalst plattelandsblogje, en wat voor één, dit keer ook het moderne platteland. Een paar maanden geleden is er bij ons een paar dorpen verderop een melktap geplaatst
Ergens aan dr Drieëndijk voor de liefhebbers, in het pittoreske buitengebied van Abbenbroek bij een moderne vooruitkijkende veehouder.Wij erop af zaterdagmorgen.
Ik vroeg me af wat dat nou wel zou zijn, je kunt hier 7 dagen per week zelf je eigen verse melk tappen, uit de automaat, flessen staan er bij, en je kan je eigen fles meenemen.
En inderdaad! Daar stond de automaat, gloednieuw en glimmend en keurig netjes en hygiënisch. De melk kost 80 cent de liter, je gooit net zoveel geld in als je melk wilt hebben, fles eronder en tappen maar!
Wat een leuk initiatief, het is met een crowdfundingactie tot stand gekomen naar wat ik er van gelezen heb.
We reden weer terug en genoten onderweg van de prachtige Hollandse luchten en het gelukkig nog weidse polderlandschap.Thuis gekomen meteen een glas geproefd, en ja hoor, echte ouderwetse melksmaak, geen vlakke fabrieksmelk die al gepasteuriseerd is en die overal van Tuitjenhorn tot aan Valkenburg aan de Geul hetzelfde smaakt
Ik weet wel dat mijn ouders vroeger melk haalden in de buurt en het op een gegeven moment zelf konden tappen uit de melktank, maar helaas zijn er bij ons de laatste jaren veel boeren verdwenen, en dat lijkt wel een landelijke trend te zijn.Straks hebben we melk uit Kroatië ( of zoiets)
Onderweg kwamen we nog ergens een kip tegen met een toom schattige kuikens die scharrelden in de berm.Enne, ik wist het natuurlijk al láng
Maar als het eenmaal in de Libelle staat weet heel Nederland het ook en weet je zeker dat je "goed bezig bent" Ik kan nou niet meteen zeggen dat heel deze lofzang van het breien op mij van toepassing is, met name dat breien en haken in groepen....., maar goed, wat je niet met het blote oog kan zien is soms toch aanwezig denk ik dan maar.
En wat ook toch wel heel plattelands is in mijn beleving is sokken breien, mijn moeder had altijd een paar op de pen staan, mijn vader droeg altijd zelf gebreide sokken, ik ben ook weer met een paar bezig, effen wol dit keer met een patroontje via een KAl op FB
Zo s,avonds ligt er altijd een handwerkje naast mijn stoel op een oud tafeltje, dat hebben we toch zeker allemaal wel als handwerksters? een handig tafeltje of bankje naast de stoel?
De Colchium bloeit weer, en dat geeft herfst aan, heerlijke herfst, ik ben er helemaal klaar voor, mandje herfstbollen tevoorschijn gehaald en in het zicht gezet, patroon uit de TRUI.Ook een KAL, een vest met een knipbies, nooit gedaan, mooie uitdaging voor de komende winter.
Laat de herfst maar komen. Als doorgewinterd herfstmens had ik de afgelopen zomer lange tijd niet te klagen, op een enkele tropische oprisping na, bleven de mediterrane temperaturen achterwege en ik had al opgelucht gezwaaid naar de nauwelijks gebruikte airco, niet wetende dat er nog een zinderende nazomer aan kwam. Nazomer heerlijk hoor, maar niet meer boven de 22 graden.
En als laatste had ik van de week een interessant en filosofisch gesprek met een vreselijk aardige  ( en wijze) medequiltster, de essentie waar we het over hadden, zit helemaal in deze spreuk gevangen.
Moeilijke opgave, maar het leven is er niet altijd om als makkelijk te ervaren, het blijft een strijd die vaak draait om het gestand houden van je eigen waarden en normen en die geen geweld aan te doen.Ik wens het een ieder toe deze week, geniet er weer van!

Hartelijke creatieve groet; Jeannet

maandag 12 september 2016

Herfst op Tiengemeten

Een week vliegt zo voorbij, ik sta er elke week weer paf van, hoewel het misschien betrekkelijk is, als het leven gevuld is met leuke of gewone dingen, vliegt de tijd voorbij, maar als je op een uitslag wacht, of een operatie, of iets anders naars lijkt de tijd toch vaak stroperiger.
Het ging gelukkig mijn deur voorbij deze week, leuk bezoek van de schoonzussen, de gezellige tantetjes zoals zoonlief ze altijd noemt. En gezellig zijn ze,  Brabants he......niet dat ik nou zou willen zeggen dat iedereen in of uit Brabant nou zo gezellig is, integendeel, maar de tantetjes zijn het wel!
We hebben afgelopen zaterdag heerlijk met ze gefietst op het eiland Tiengemeten, het feesteiland van Natuurmonumenten, elk jaar is het er drukker, nog meer auto,s. nog meer mensen op de pont.
En laat dan de enige Herberg op het eiland die ook nog op de mooiste plek staat vanaf 13.00 uur dicht zijn voor jawel, een besloten FEEST! Dat vonden wij en velen met ons, wel wat minder feestelijk......
Goed, we waren op tijd voor een broodje "vlug", maar het echte Zennnn gevoel is toch weg als je dat in een half uurtje op moet hebben.
Het neemt niet weg dat het Eiland een prachtige plek blijft waar gelukkig tussen de drukte door ook nog genoeg plekken zijn waar je in betrekkelijke rust kan genieten van het fenomenale uitzicht overal rondom.Je moet alleen niet denken, Natuurmonumenten, natuur, rust, want dat is het al lang niet meer.
Het was niet alleen op het eiland druk, maar ook rondom het eiland op het water, honderden zeilbootjes vaarden om Tiengemeten heen. Als koe heb je er nauwelijks privacy.....maar wel een geweldig uitzicht.
Privacy hebben deze grote jongens ook niet, maar het lijkt ze niet echt te deren, onvoorspelbaar gedrag en niet te dicht bijkomen staat er op het bord op het hek, maar wie leest dat nou in de natuur?
We fietsten er op een gegeven moment vlak langs, nou, ik vroeg me wel even af hoe hard ik kon trappen ten aanzien van een run van het beest. Want ze zijn wel bijzonder imposant, en fotogeniek.Je kreeg er een Afrikaans Savannegevoel bij.
Vanaf de kant van het Eiland was de molen van Zuid Beyerland zichtbaar die prachtig draaide met een heerlijke warme bolle wind in de zeilen.Het was een heerlijke dag.Tiengemeten is in mijn beleving zon, wind, warmte en geel.
Thuis zijn we met de naderende herfst, en de daarbij behorende doodstille avonden, in de ban van de Bosuil. Er waart hier een bosuil rond, en als de schemer intreed, hoor je zijn melancholieke roep (klik) Ook s,nachts worden we er wakker van als hij dicht bij huis zit.Deze foto heb ik helaas niet zelf genomen, was het maar waar, want wat zouden we hem graag een keer zien.
De laatste bloeiende rozen doen hun best om er nog wat van te maken.
De veranda wordt met herfst gedecoreerd en je komt weer de prachtigste pompoenen tegen.En dat bedoel ik nou dat de week voorbij vliegt. De tantetjes waren er vanaf woensdag tot zondag, lekker met ze gegeten, weer bijgepraat over de wonderlijke mix van de uitgebreide Brabantse familie van manlief.Zo gaat dat.
Zaterdagavond gezellig met ze uit eten bij de Meidoorn middenin de Voornse Duinen, en zondag zijn ze weer vertrokken.
Nou, ik mag het dan over de naderende herfst hebben, de zomer keert in volle vaart terug, waar menigeen ( ik niet hoor) in Juli naar snakte, de warme dagen, worden we nu rijkelijk mee bedeeld! Vandaag 28 graden en morgen tropisch. Hitterecords lijken verbroken te gaan worden, tja...........wat moet ik er van zeggen....niets eigenlijk...Fijne week allemaal weer! Geniet er van!

Hartelijke Groet, Jeannet

maandag 5 september 2016

Nazomeren

Wat een heerlijk nazomerweekje, goudgele zonnestralen zetten het eind van de zomer in een verwarmend licht.Het is nog niet officieel herfst, maar toch voel en ruik je het al.De geur van het verval van de zomer hangt zo nu en dan onmiskenbaar over de aarde.Jeuhhhh, de meteorologische herfst is begonnen!
De avonden worden kouder, vorige week konden we onze jas nog thuis laten, nou, eind van de week hadden we toch echt een jackje nodig op de dagelijks avondfietstochten, en het is opvallend dat we ook steeds vroeger moeten vertrekken of korter fietsen want het is al best snel donker
Nou heeft het ook weer wel iets om s,avonds in de eindschemering door de polders te fietsen, het heeft iets magisch, je voelt warme en koude onderstromen als je fietst, en waar dat aan ligt? geen idee.Je wordt getrakteerd op prachtige luchten, de zon zet zijn beste beentje voort.
De tuin is doordrenkt van de geur van de tabaksplant, de nicotiana een enorme plant die overal spontaan opkomt, hele grote kleverige bladeren, het is een opvallend onopvallende plant, maar de geur......s,avonds.Die heerlijk zoete geur, alleen daarom is hij de moeite van het zaaien al waard, je moet er wel een grote tuin voor hebben want hij neemt nogal ruimte in.
We fietsten van de week s,avonds langs een uienveld, wat gerooid was, maar waar zomaar een stuk bloeiende bollen nog stond, heel mooi van sfeer.Juist die laatste mooie dagen geniet je dubbel van, omdat het weer een hele tijd duurt voordat het weer lente wordt, zomer, zonnig, elke mooie dag nu waar je echt zomaar zonder jas aan kan genieten van de zon is een cadeautje,
Zonder de verwachting die zo bij de zomer hoort.Er waren dagen of momenten bij van heerlijk in de tuin liggen met alleen de geluiden van rondcirkelende buizerds hoog tegen een strakblauwe lucht.
Ik ben inmiddels ook weer een jaar ouder, weer een jaar ouder, wat klinkt dat, weer een jaar meer herinneringen toegevoegd aan het leven.Nieuwe herinneringen zijn gekomen waarin mensen die er niet meer zijn geen rol meer in spelen.Dat blijft een taaie materie waar ik mijn weg nog niet in gevonden heb.
En heb ik eindelijk weer eens bowl kunnen maken van vers fruit in deze prachtige oude schaal.
Kreeg ik van vriendin toch een superhandig cadeautje! magnetisch speldenkussen, iedere rechtgeaarde quiltster of naaister heeft er natuurlijk al lang één, maar ik ben geen rechtgeaarde quiltster, ik ben een quiltster van "Doe maar wat en dan komt het ook vast goed " dus voor mij een prettige openbaring!
De mannen zijn weer aan het werk respectievelijk op school, de één in een nieuwe baan en de ander op een nieuwe school, en ik fiets heerlijk alleen over het langzaam leger wordende eiland en geniet van de mooie luchten en het frisse Hollandse polderlandschap.
En van het perfecte niet meer perfecte wat je onderweg ook tegenkomt en wat dan toch weer een mooi plaatje oplevert.
De Hei is het niet meer van gekomen, wie weet, als we met pensioen zijn, als manlief met pensioen is, HEIkel onderwerp eerlijk gezegd, pensioenen......maar als het zo ver is of komt, want dat is maar af te wachten, hij moet nog ruim 10 jaar, dan willen we dichterbij die Hei, we weten het zeker, of nou ja, we denken wel dat we het nu zeker weten.

Ik heb de polswarmertjes vast gebreid, voor de frisse avonden die er aan komen, het was best een dingetje, ik dacht weer, doe ik even.....en als ik dat denk moet ik gaan oppassen....even....vaak zijn de dingen die simpel lijken, zo simpel niet, en iets waar je tegenaan kijkt valt mee.Moet ik beter onthouden.De clou zit hem hierin dat je het breit met vier naaldjes,
dat is al iets, maar er zitten veel averechtse steken cq naalden in, en averechts beginnen....mwah...op vier naaldjes, dubbel mwah...Maar tis me gelukt! vijf keer opnieuw begonnen, en zeggen jullie nou zelf, toch helemaal op en top de heidesfeer?Wie ze ook wil breien, hier (klik) vind je het gratis patroon.Ik heb Jamieson & Smithwol gebruikt, nld. 3 en 52 steken.
En ze zijn er weer.......de echte supergrote, honingzoete verse vijgen, als je het nou hebt over geluk, wat kan ik daar dan gelukkig van worden.Fijne week allemaal weer!Het belooft weer een week te worden met van die gulle goudgele zonnige dagen.Geniet er allemaal van.

Hartelijke groetjes, Jeannet

maandag 29 augustus 2016

Doe mij maar de Hei......

Van de week gaf er iemand een reactie, dat ik vast veel stille lezers had, en dat ze het zo leuk vond om op maandagmorgen te lezen wat ik nu weer beleefd heb, dat zette me aan het denken, tja, wat beleef je eigenlijk in een week wat de moeite van het op schrijven waard is ?En laat staan de moeite van het lezen voor een ander,
Blijkbaar dan toch het doodgewone, deze week was wel erg "belevingsloos" als ik het zo mag zeggen, het was voor een ieder erg warm, hollen of stilstaan in dit land. De stranden op ons eiland lagen hutje mutje vol, 10 km verderop, Goeree en ietsje verder, Zeeland was er nog zoveel meer ruimte, wat mensen bezielt om dan op het eerste beste smalle kleine strand neer te ploffen blijft voor mij een raadsel.....
Was ik nog helemaal blij met de naderende herfst, nou, daar was dus even niets van te merken, zuchtend en puffend de dagen door, had ik nog geen klagen, ik hoefde niet te werken, en s,nachts was er de gelukzaligheid van de airco, jaren geleden aangeschaft in een warme zomer.....en nóóit spijt van gehad.
Op zo,n warme dag kregen we bezoek van een leuke gezellige dame in haar "kekke"autootje, wow, met zo,n warmte ben je toch wel een beetje jaloers op zo,n geweldig autootje, daar kan geen airco tegenop als je over s,Herens wegen zoeft!
Het was weer heel gezellig met Dirk en Mieke, ze brachten ook nog eens schattige lapjes mee bij Farmyard vandaan, het kleine, maar o zo fijne, winkeltje in Rozenburg.We zijn weer voor even bijgepraat over het lieve leven, of bijgepraat, zijn vrouwen eigenlijk wel eens bijgepraat?
O ja, en over die Hei....steevast in augustus krijg ik de "Heikneuterkriebels"....oh die hei, die prachtige paarse heidevelden, ik kan er van dromen....het strand hoeft van mij niet gezien de eerste foto, maar die Hei...De Loenermark, de Brunsumse Hei, het maakt me niet uit, als het maar paars en stil is! Vorig jaar waren we er wel, hier (klik) schreef ik er over.
Je zal er toch maar wonen, al bloeit het maar één maand, die maand maakt het hele jaar goed, mijn moeder zei het vroeger al, ik heb het vorig jaar ook al opgeschreven, ik ben absoluut geschikt voor een hutje op de hei....en geeneens alleen om de paarse kleur. nou ja, ik doe het met nu Hei in een potje.
Ik geloof niet dat het er dit jaar van komt om naar de Hei te gaan, het ligt helaas niet naast de deur, maar wie weet, ik heb nog tot half september, tot die tijd brei ik maar iets in de kleuren van de Hei. Heidehandschoentjes of polswarmers, de foto er van volgt nog......(hoop ik )
Om het nog eens over de naderende herfst te hebben.....
Want ik wil natuurlijk gewoon die herfst, zoveel is wel duidelijk, ons appelboompje op de camping hangt bomvol appeltjes, dat geeft een appeltaartgevoel.
Super apparaatje van de Ikea om de appeltjes in mooie gelijke partjes te snijden.Zondag was het spinnen bij mij, laatste zondag van de maand.En het was weer gezellig zoals altijd.steeds meer mensen zie je overgaan op een dubbeltraps wiel, dat spint toch prettiger dan steeds je been wisselen.
Dus een appeltaart gebakken, nou was ik eeeeeven vergeten dat een appeltaart bakken met 30 graden geen lolletje is, want de boter smelt onder je handen! het deeg zit overal behalve netjes uitgerold in je bakblik.....uit de koelkast is het in no time weer kleverig......"makkelijk leven" is hier de gevleugelde uitspraak van zoonlief.......de mijne is iets met perfectionisme.......het is er een beetje tussenin geworden :)
En dat was de week weer, wonderlijk hoeveel je kan schrijven over de doodgewone dingen, want nou heb ik het nog niet eens gehad over mijn mooie keramieke schaaltjes, over hoe mooi de tuin is momenteel, over de "loesen" oftewel de springbalsemienen die dierbare herinneringen heeft , en over die grappige pickwickvragen bij de theezakjes, nou ja, er komen nog meer maandagen.
Maar ik sluit wel af met een foto van onze prachtige dierbare springbalsemienen die het dit jaar weer voortreffelijk doen!
(Oma)  Loes is er helaas niet meer, maar gelukkig leeft ze voort in deze bloemenweelde.Fijne week allemaal weer, gelukkig wordt het een ietsje minder warm is er beloofd!

Hartelijke groet, Jeannet